Merhaba iş hayatı

Hayatımdaki önemli değişiklikler yazı dizisi #2 – Merhaba İş Hayatı

Toplumumuzdaki en büyük yanılgı şu cümle ile başlıyor; ‘İşsizlik yok iş beğenmemek var.’ ve devam ediyor ‘Çalışana her yerde ekmek var.’

2016 Temmuz ayı, hayatımdaki en kritik ve önemli aylardan birisidir. Aynı ay içerisinde hem evlenmiş hem de işsiz kalmıştım. Neden ve nasıl işsiz kaldığımı belki başka bir yazıda anlatırım ancak şu an o günleri aktarmak istemiyorum. Aylarca düğün hazırlığı yapmış, birikim yapmaya çalışmış ve güzel bir düğün sonucu hayatımı sevgili eşimle birleştirmiştim. Ve sürpriz, artık bir işim yoktu. İş arama süreci ülkemizde çok kısa da sürebiliyor, yıllar da alabiliyor. Ben, arada çalıştığım bir kaç aylık geçici işleri saymazsak düzenli bir işe ancak, 2018 Haziran ayında başlayabildim. Bu süre zarfında yaşadığım psikolojik zorluklar ve kaygıları tekrar yaşamaktan şu gün bile korkuyorum. Toplumumuzdaki en büyük yanılgı şu cümle ile başlıyor; ‘İşsizlik yok iş beğenmemek var.’ ve devam ediyor ‘Çalışana her yerde ekmek var.’ Yok işte sevgili toplum baskısı, o dediğiniz öyle olmuyor. Aileler maddi olarak zorluk çekerek evlatlarını okutuyor, gençler kredi ile veya türlü öğrencilik zorlukları ile okuyup bir meslek ve diploma sahibi oluyorlar. Ve siz bu kişilerin gelip, meslekleri ile hiç alakası olmayan bir işte çalışmasını istiyorsunuz. Maalesef en yakın çevremizde bile bu durumda olan işsiz kardeşlerimi görüyorum. Ben iki mesleğim olmasına rağmen iki yıl işsiz kaldım. Günümüz şartlarında düzenli maaş, sigorta ve yemek ücreti istemek neredeyse ayıplanacak hale gelmiş. Hal böyle olunca da sigortasız veya düşük maaş ile çalışmaya insanlar mecbur ediliyor. Derken, 2018 Mayıs’ta yaşadığım turizm bölgesi Kapadokya’da bir otelin Bilgi İşlem sorumlusu iş ilanına rastladım. Başvurum hemen değerlendirilmeye alındı ve görüşmeye çağrıldım. Görüşmeyi takip eden ikinci gün ilk mesaime başlamıştım. İşsiz geçen yaklaşık iki yılın ardından iş hayatına ürkekçe de olsa merhaba demiş, işten çıkarılma korkusunu iki üç ay üzerimden atamamıştım. Çalıştığım süre içerisinde askere bile gidip geldim ve geldikten sonra çalıştığım bölümde daha çok sorumluluk almaya başladım. Umarım bütün mutsuz çalışanlar bir gün istedikleri işi bulur ve çok başarılı olurlar.